Ferguson

by theelfatbay on 17 Οκτωβρίου 2015

images

«Το να ξεκινάς με τ’άτομα και να καταλήγεις με τον θάνατο του είδους είναι αρκετά λογικό».

Bernard Maris

Πέρασαν σχεδόν οκτώ μήνες από την τελευταία ανάρτηση στο παρόν site και η αιτία δεν εστιάζεται στην έλλειψη ιδεών, στην παραίτηση λόγω εθελούσιας ασυνεννοησίας από τον περιβάλλοντα χώρο ή στην υποτιθέμενη ήττα του γράφοντος, επειδή διέβλεψε από πολύ νωρίς εξάλλου, ότι μόνος του τα λέει, μόνος του τ’ακούει. Κάθε άλλο. Αναμένω τα γνωστά έκτροπα πριν η άκρα Αριστερά, το αναρχοφασιστικό κονκλάβιο και η κάθε κατατρεγμένη αδερφή, βρουν το επόμενο θύμα σαν τον Παύλο Φύσσα, για την διαιώνιση του εγχώριου τρόμου, ο οποίος επιτάσσει τον απώτερο στόχο των διαδηλώσεων σε δρόμους και χαρακώματα και τις 365 ημέρες εκάστου έτους- κάθε καημός και δάκρυ από μολότοφ, συνοδεία ετήσιων άλλοθι όπως η «επέτειος» του Πολυτεχνείου, ο υπόκοσμος της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ και η ανάλυση της ομοφοβίας με σκοπό την αποτροπή της τελευταίας σε χαριτόβρυτες πουστοταβέρνες μεταξύ φυλετικής συντεχνίας και σεξουαλικού μονισμού (ο ακτιβισμός για τον ακτιβισμό), δεδομένου ότι το ελληναριό πέρασε από την ψυχολογία του γκιαούρη στα μαρξιστικά κείμενα με οίστρο Οστρογότθων στα παράλια της ornatioris Δαλματίας.

Καθώς η καλύτερη επίθεση στα «κακώς κείμενα», επιβάλλει καθημερινή πνευματική εγρήγορση με αντίπαλη φιγούρα τον ένθεο μπαμπούλα, που επιβουλεύεται τον επαναστάτη, ο οποίος ιδρώνει γράφοντας για ανηλεείς επιθέσεις κατά αστών τυχοδιωκτών στα περίχωρα της Οράγγης, αλλά ο ίδιος δεν επιτίθεται επειδή περιμένει το μπούγιο από τα προάστια για προσάναμμα- (αλίμονο· πρωτίστως, μην τσαλακωθεί ολομόναχο το αντιναζιστικό χακί παντελόνι και καταστραφεί το καινούργιο rose gold iPhone 6s)- αποκαλύπτεται περίτρανα ότι ο συντηρητισμός δεν είναι προϊόν δεξιάς καταβολής αλλά συνενοχής μεταξύ βλαχομπαρόκ πολιτών που ζηλεύουν αυτό που δεν έχουν (πλούτο-ποιοτικές αξιώσεις-φιλελεύθερη αρετή) και κακομοίρηδων wannabe ριζοσπαστών, που αντιλαμβάνονται ότι τα προαπαιτούμενα του τρίτου μνημονίου είναι πολύ σκληρά μεν αλλά δεν κουνιέται φύλλο δε, καθώς ο Τσίπρας κατευνάζει το κοινωνικό φαντασιακό που επιμένει να λουφάζει στα δύσκολα, αφού το φαιοκόκκινο apartheid έχει δίκιο. Το σινιάλο για αίμα θα δοθεί όταν κυβερνήσεις που δεν είναι αριστερές στα χαρτιά, απαιτήσουν δημοσιονομική πειθαρχία, αξιόπιστο πολιτικό λόγο και απόρριψη των σοσιαλφασιστικών αγκυλώσεων που η δήθεν ριζοσπαστικοποίησή τους δεν επιφέρει πρόοδο αλλά μονολιθικότητα που εκφράζεται με στυγνά νοητικά γεγονότα. Εξάλλου τα κομμουνιστικά μανιφέστα έχουν ακριβώς το εξής χαρακτηριστικό: είναι αδρανή στην πράξη τους αφού τα συγκείμενά τους, δίνουν την ψευδαίσθηση της ρηξικέλευθης κίνησης εξαιτίας της δύναμης των λέξεων που εκλαμβάνονται ως φυσικά αντικείμενα προς χρήση- δολοφονική, καταστροφική, αιμοβόρα εναντίον του εχθρού με το μονόκλ και τους Hayek-Friedman ανά χείρας.

Το πόπολο είναι εξίσου ένοχο και υποκριτικό διότι αν τα καινούργια μέτρα έπρεπε να υλοποιηθούν από την ΝΔ, αυτήν την στιγμή θα είχαμε τον δασύτριχο νοικοκυραίο στον δρόμο λόγω της δωσίλογης κραυγής του αναξιοπαθούς Αδώνιδος. Οι πάντες σιωπούν, διότι είναι συνειδητοποιημένοι ήδη από την κυβέρνηση Καραμανλή του 2004-2009, ξέροντας ότι οι ίδιοι, ήγουν ο λαός, δεν άφησαν τον Κωστάκη (η χειρότερη διακυβέρνηση της χώρας μετά την Μεταπολίτευση· έτερον εκάτερον), να λάβει μέτρα για να αποφευχθεί η οικονομική κρίση. Επειδή η σοσιαλδημοκρατία επί ΓΑΠ και το «αριστερό» φρόνημα επί Αλέξη κατευνάζει την χαιρεκακία του πλήθους το οποίο ζητά κεκτημένα που στην Ευρώπη (πέφτω κι εγώ στην παγίδα της λανθάνουσας λογικής δεδομένου ότι ενώ κατά βάθος γνωρίζω ότι ενώ θεσμικά ανήκουμε στην Ευρώπη, πραγματιστικά τρώμε ακόμα βελανίδια συνδυάζοντας οθωμανική πρωκτολογία με λατρεία σοβιετικής μίτρας ενός νεκρού πατερούλη) απλά δεν υπάρχουν, οτιδήποτε επαχθές και επονείδιστο επί Δεξιάς, θα περάσει με τις ευλογίες της Εκκλησίας, του λενινιστικού τόξου και της βαθιάς ενοχής των Λευκών που σωπαίνουν για τον καπιταλιστικό ζόφο που ταλαιπώρησε μάζες διακείμενες σε βαριά φορολογία, εκμετάλλευση, δουλεία και φασιστική/κομμουνιστική τρομοκρατία. Με απλά λόγια, τα αντανακλαστικά περί δικαιοσύνης καταργούνται, όταν οι οδηγίες άνωθεν εκπορεύονται από κόκκινες σημαίες με ροζ συννεφάκια μιας βιομηχανικής ουτοπίας. «Είμαι αδερφή άρα έχω δίκιο», λόγω προηγηθείσης καταπίεσης· άρα: ό,τι «αριστερό» είναι κοσμογονικό, για το συμφέρον μας, πανανθρώπινο, εχέμυθο, πιστό στις κοινωνικές εξελίξεις. Τουτέστιν οφείλει η μάζα να το φέρει εις πέρας, ανεξαρτήτου κόστους. Αντανακλαστικά βουτηγμένα στην ηττοπάθεια του «καλού».

Όλο αυτό το διάστημα της σιωπής προτίμησα ν’ακούσω τους γύρω μου. Από την μισάνθρωπη Αριστερά που γκαρίζει για την κατάργηση της θανατικής ποινής αλλά κατά βάθος χαίρεται με τις δολοφονίες της 17Ν, στην άκρα Δεξιά που εν έτει 2015 ενδύεται με μυστικιστικό μανδύα από αγράμματους παρατρεχάμενους, ενώ κατ’ουσίαν είναι ένας εσμός υπανθρώπων που διψά για εξουσία και χουντικά εμβατήρια- τύφλα να’χουν οι σουάνοι της Βρετάνης του 19ου αιώνα. Ο διαχωρισμός του κράτους από την εκκλησία είναι ταμπού διότι τα πολιτικά κόμματα, προεξάρχοντος του ΚΚΕ, είναι οπισθοδρομικά, φοβικά, προσκολλημένα στην ποιμενική παράδοση του έντονου μικροαστικού μικρόψυχου ανάγλυφου που κουβαλούν απ’τα χωριά τους. Η δυνατότητα όπου κονδύλια πρέπει να χορηγηθούν στην παιδεία και όχι στα στρατόκαυλα υπονοούμενα βουκολικής εξουσίας, που θυμίζουν την ρήση του Blanchot «το διφορούμενο είναι παντού», προτάθηκε από το ΔΝΤ αλλά ο μαλάκας ο Καμμένος αρνήθηκε. Δεν παραπονιέμαι, όμως. Τι να περιμένεις από μια χώρα που δεν έχει διαβάσει Ρουσσώ, Μοντεσκιέ, Ντιντερό αλλά μετέβη από την τουρκοκρατία στα τσιτάτα της σταλινικής ορθοδοξίας, αγνοώντας τι εστί ατομικότητα, ευτυχία, οικουμενικότητα, νόμοι και εκκοσμίκευση. Ο Παναγιώτης Κονδύλης έγραφε για τον εξαμβλωματικό εκσυγχρονισμό της σχολαστικής μεταφυσικής της Εκκλησίας τον 18ο αιώνα. Πολύ φοβάμαι ότι το ανθρώπινο δυναμικό εν Ελλάδι στον 21ο αιώνα προχωρά ένα βήμα παραπέρα. Εκλαμβάνει το εθιμικό του γινάτι κατά των μεταρρυθμίσεων με τα χέρια απλωμένα στην τζιχάντ στο όνομα της πολυπολιτισμικότητας, ως ατομική περηφάνια που βγάζει γλώσσα στον ορθολογισμό εν ονόματι της αταξινόμητης βαλκανικής του ταυτότητας. «Ο Αλλάχ χάρισμά σας, εμείς θέλουμε τον θάνατο των θεσμών και όπλα γεμάτα γλωσσοπαίγνια για την αιματολογική συνέχεια ασκητικών γκουρού στα ψηφιακά κολλυβοπάρτι». Πιστεύω ότι ο κοσμάκης δεν θέλει ν’αλλάξει διότι απεχθάνεται το όμορφο, το αρμονικό και ανθρωποκεντρικό σύστημα· νομίζει εαυτόν και μόνον πηγή δια βίου οράματος.

Likes(12)Dislikes(0)

4 Σχόλια to “Ferguson”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *