Χούντες και χούντες ΙΙ

by theelfatbay on 15 Νοεμβρίου 2014

images

Σε μία ενήλικη κοινωνία, όπου οι πολίτες θα πρότειναν λύσεις και οι πολιτικοί θα αφουγκράζονταν την υπεύθυνη κοινότητα, ερμηνεύοντας με ιστορικούς όρους την Δημοκρατική απαίτηση για ουσιαστικούς υπαινιγμούς αμφισβήτησης των τεχνικών κατασκευής ατομικής αυτονομίας, με σκοπό την άμιλλα στην προκλητική παλαίστρα των θεσμών, δημιουργώντας νέα προτάγματα με συλλογικές πρακτικές ευτυχίας, τα δημόσια πράγματα θα προσεγγίζονταν με ενδονομική αρετή, προτρέποντας το άτομο να αγαπά τον πλουραλισμό, στοχαζόμενος τα ηθικά επινίκια. Εν Ελλάδι, τα Φιλελεύθερα ιδανικά του Διαφωτισμού, αποτελούν πολιτισμικό ταμπού από μία κοινωνία που πέρασε από την Τουρκοκρατία στην σταλινική δυστοπία, ελλείψει δυτικής έννομης βιβλιοθήκης.

Χούντα είναι η κατάλυση άρθρων του Συντάγματος. Χούντα είναι το γκλομπ του μπάτσου στον κώλο σου, τα ηλεκτρόδια στο μουνί σου, το χέσιμο του αρχιφύλακα στο στόμα σου, η κράτησή σου χωρίς νερό και τροφή. Χούντα είναι οι χαφιέδες γείτονες που σε καταδίδουν επειδή είσαι Αριστερός, Δεξιός, σοσιαλιστής, φιλελεύθερος. Χούντα είναι η προσαγωγή στα αστυνομικά τμήματα τέσσερις η ώρα το πρωί χωρίς λόγο και αιτία. Χούντα είναι η λογοκρισία και ο εμπρησμός της ATHENS VOICE, τα μαύρα από σπρέι γκραφίτι μίσους από αναρχοφασίστες στους τοίχους της Αθήνας, το λιντσάρισμα των εργαζόμενων της MARFIN. Χούντα είναι η απαγόρευση εξόδου απ’την χώρα, η παρακολούθηση πολιτών χωρίς όρια, η λοιδορία του Δημοκρατικού Ήθους. Χούντα είναι ο φθόνος για την κατσίκα του γείτονα. Χούντα είναι η αήθης κριτική από μουνόπανα «φίλους» σου, επειδή είσαι καλύτερος, εξυπνότερος, ικανότερος από αυτούς. Χούντα είναι η φίμωση της παρρησίας, Χούντα είναι οι πάσης φύσεως εκβιασμοί για να αλλάξεις μυαλά υπέρ του πραξικοπηματικού καθεστώτος, οι βιασμοί στα κρατητήρια. Χούντα είναι η ελληνορθόδοξη μαλάκυνση, οι εθνικιστικές κορόνες. Χούντα είναι οι ναζί της 17Ν, η αφαίρεση της ιθαγένειάς σου και των πολιτικών κι ατομικών δικαιωμάτων σου. Χούντα είναι η ταράτσα της Μπουμπουλίνας, το ΕΑΤ-ΕΣΑ, το να μένεις παράλυτος σαν τον Σπύρο Μουστακλή. Χούντα είναι οι τηλεβόες στα Πανεπιστήμια, οι τραμπούκοι του Indymedia, οι ασφαλίτες του omniatv.com, ο αυτοθυματοποιημένος οίστρος της Λιάνας. Χούντα είναι η χαιρεκακία της κοινής γνώμης για τον πλούτο της Γιάννας και όχι για την γελοιότητα του δημόσιου λόγου της. Χούντα είναι αυτοί που φωνάζουν για το Δ’Ράιχ ενώ οι ίδιοι είναι οι πιο προνομιούχοι και βολεμένοι.

Ο μαρξιστικός αχός, τα συνθήματα μηδενισμού στους αθηναϊκούς τοίχους και η έωλη συνθηματολογία του Zeigeist, ρεζιλεύει το όποιο υπόλειμμα πολιτισμού στους δανειστές, στην Ευρωπαϊκή καθολικότητα και στον διεπιστημονικό ρεαλισμό του 21ου αιώνα. Οι Έλληνες νομίζουν ότι αγωνίζονται με στόχο μία αποκαθαιρόμενη χώρα αλλά πράττουν ακριβώς το αντίθετο: ημιμαθή μειράκια, συναισθηματικά ακκιζόμενα, σκατολογικά νομιμοποιημένα, χειραγωγημένα από πουριτανικές συλλογικότητες που επιχειρηματολογούν κατά της Ισραηλινής επέμβασης στον νότιο Λίβανο το 2006 αλλά ομφαλοσκοπούν χαριτωμένα στην επέμβαση των Κουβανών στον εμφύλιο πόλεμο της Αγκόλας το 1975. Φρικιά· σε ρόλο ενδιάμεσου κράτους που βάλλουν κατά πάντων, για να το καταλύσουν αργότερα στα ρακόπληκτα γιουρούσια· φαντασιώνοντα πλάσματα άνευ χαράς.

Το πόπολο διψά για αίμα δωσιλόγων τους οποίους παρεμπιπτόντως το ίδιο τους ψήφιζε δεκαετίες αλλά στην παραμικρή υποψία μεταρρύθμισης τα κεφάλια μέσα. Η αυτονόητη εφαρμογή του Νόμου για ένα υγιές πολιτικό περιβάλλον, προσκρούει στις μεταπολιτευτικές αναπηρίες της ρουστίκ πασοκρατίας που βγάζει απ’το ντουλάπι την «Αστική Δημοκρατία» για να παίζουν οι δικτάτορες του ΚΚΕ, τα απροσάρμοστα του twitter και οι δικηγόροι αδερφές της πολιτικής ορθότητας της οδού Σκουφά. Όλοι υπέρ των αλλαγών αλλά όταν έρθει η σειρά τους κλείνουν την πόρτα στα μούτρα της έννομης τάξης. Θέλουμε αίμα αλλά το αίμα του άλλου. Όταν ζητηθεί λίγο από το δικό μας θεωρούμε εαυτόν εύθικτο, παραβάλλοντας την άπονη ζωή από τις εμπειρίες στο κωλοχώρι σου. Όλη η Ευρώπη ασχολείται με τις αφορμές και τις αιτίες των εκατό χρόνων από την έναρξη του Α’Παγκόσμιου Πολέμου και το ελληναριό ασχολείται με τους αλιτήριους του ΣΥΡΙΖΑ, το γάμο του Κορτώ, τα καραγκιοζιλίκια της Ραχήλ και με το ξεπερασμένο διακύβευμα του Πολυτεχνείου. Θαρρείς και ζούμε στο 1971 με σεμνότυφες επιφυλάξεις σαν μονόχνοτη Αγγλίδα παιδίσκη με κίτρινη περούκα στην αυλή της Μαρίας Τυδώρ. Η Κάτω Τραχανοπλαγιά ξεκίνησε τα επιχειρήματα της αδικαιολόγητης καταστολής κατά σπουδαστών. Τρελαμένες φάτσες φοιτητών που ιδρώνουν για τον «δημόσιο χαρακτήρα» των ιδρυμάτων και η πλειοψηφία να σχολιάζει τον ματατζή που δίνει μπουνίδια στον αθώο φοιτητάκο. Ουδείς αναρωτιέται γιατί γίνεται αυτό. Δεν ερμηνεύεται η παρουσία των ΜΑΤ αλλά η προϊστορία που ακολουθεί τα ΜΑΤ. Τουτέστιν, αυτοί που φωνασκούν για την κακούργα τηλεόραση και τα κατεστημένα free press, εθελοτυφλούν στις τυχόν εικόνες που δείχνουν κακομεταχείριση διότι συμφέρει η υπερβολή λόγω εικόνας που αποτυπώνεται στον όχλο που παρακολουθεί και διαβάζει. Κουτοπονηριά, βαλκανοφακόρυζα και μαρξιστικά πλεκτά για την ημερήσια συμμετοχή στο φεϊσμπουκικό υπεριώδες ολοκαύτωμα. Making a mountain out of a molehill.

Η μισαλλοδοξία δεν αποτελεί ίδιον χουντολάγνων καθαρμάτων. Σύμφωνα με τον ιστορικό Richard J. Evans, πολλά λαϊκά δικαστήρια ιδρύθηκαν στην ναζιστική Γερμανία. Η εκδίκαση πολιτικών αδικημάτων, από τις αίθουσες των δικαστηρίων, στο έλεος των εθνικοσοσιαλιστικών αρχών. Η καταδίκη σε θάνατο του Ernst Thälmann αποφεύχθηκε λόγω ανωτέρας βίας μέχρι το Buchenwald· αλλά μεταξύ 1934 και 1939, 3.400 ποινικοί κρατούμενοι δικάστηκαν και πολλοί εκτελέστηκαν. Τα ίδια έγιναν στον ρωσικό εμφύλιο. Κομμουνιστές όπως ο Ви́ктор Льво́вич Киба́льчичκ τα είδαν και φρικίασαν όπως και στην Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας από αγράμματους βετεράνους αποναζιστοποιημένους σωτήρες. Οι λέξεις έχουν χάσει, φευ, το νόημά τους. Παιδίσκες με iPhone, ελισσόμενες μεταξύ χωρών χωρίς σύνορα, εξασφαλισμένες δια βίου, κλαυθμυρίζουν για free will.

Σαν να βρίσκομαι στους χώρους προπαγάνδας, ασήμαντης σέχτας ακτιβιστών. Για τελευταία φορά. Όλοι αυτοί που κοιτάζοντας αυτά που γράφουν στην οθόνη, βαυκαλίζονται και κολακεύονται μεταξύ των, διαιωνίζοντας μέχρι νεοτέρας διαταγής, το ίδιο patchwork αυτιστικής αμετροέπειας. Ακούω την υψίσυχνη φωνούλα της  Jaquou Utopie η οποία οφείλει την ελευθερία της γνώμης της στον Καπιταλισμό και στην Δημοκρατία, να υποστηρίζει ότι αυτοί στην Βουλή και οι υποστηρικτές τους πρέπει να καταλήξουν σε ΘΑΝΑΤΟ! ΘΑΝΑΤΟ! ΘΑΝΑΤΟ! ΘΑΝΑΤΟ! ΘΑΝΑΤΟ!. Διαβάζω τα τσιτάτα μασκαράτας της Krotkie η οποία οφείλει την ελευθεροστομία της στον Καπιταλισμό των Βρυξελλών και στην Δημοκρατία, να επιμένει ότι αυτοί εκεί μέσα στο κωλοχανείο της Βουλής και οι υποστηρικτές τους πρέπει να τιμωρηθούν με ΘΑΝΑΤΟ! ΘΑΝΑΤΟ! ΘΑΝΑΤΟ! ΘΑΝΑΤΟ! ΘΑΝΑΤΟ!. Αφουγκράζομαι τα υστερικοφεμινιστικά αγκάθια της Zairacat στα κοινωνικά δίκτυα, η οποία οφείλει την ύπαρξή τους στον Καπιταλισμό και στην Δημοκρατία, να περπατά το βράδυ αποφασισμένη για όλα, φωνάζοντας ΘΑΝΑΤΟΣ! ΘΑΝΑΤΟΣ! ΘΑΝΑΤΟΣ! ΘΑΝΑΤΟΣ! ΘΑΝΑΤΟΣ!

Αυτόν τον καιρό, σκέφτομαι πολύ τα κείμενα του Ηλία Ιωακείμογλου περί τρομοκρατίας. Ότι η πολιτική βία εμφανίζεται ως ουδέτερο μέσο, ότι η ιστορική παράδοση της Αριστεράς θεωρεί την πολιτική βία νόμιμη, άρα αναγκαία, ενώ περιέχει το εξής παράδοξο: επαγγέλλεται μια μη βίαιη κοινωνία ενώ όμως γίνεται φανερό τοις πάσι, ότι τα όποια δικαιώματα δεν μπορούν να ισχύουν για μερικούς πολίτες- «τα δικά μας παιδιά» προσθέτω εγώ, που έχουν μετατρέψει τα πανεπιστήμια σε απόπατους κομματικών συμφερόντων· κι ας κραυγάζουν για το αντίθετο- αλλά για όλους ανεξαιρέτως. Η αγχώδης ψευδοδιανοουμενίστικη διαδικτυακή μανιέρα να αναλυθεί ο ιστορικός υλισμός, ξεπερνά σε ένταση το έργο αυτό καθεαυτό του Walter Benjamin. Ιδεαλιστές εναντίον γκρουπούσκουλων που σκοπός της ζωής των τελευταίων, είναι η ανατροπή του δήθεν καισαρισμού με άρωμα Κικέρωνα, γλείφοντας το εναπομείναν ίχνος απ’το μπαγιάτικο γαριδάκι.

Likes(14)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *