Αδόκιμος κύκλος

by theelfatbay on 19 Απριλίου 2014

Unknown

Η ελευθερία στην Ελλάδα, έμπλεη κοινωνιολογικού οίστρου, σφυροδρεπανικής αρμονίας και ορμονικής ευωχίας με σήμα το ανατολίτικο γραφειοκρατικό λάφυρο, μεταξύ σταλινικής δυστοπίας και επαγγελματικών ευκαιριών με προϋπόθεση το αντικαπιταλιστικό φωσφορίζον κουμπί στο μαύρο παπιγιόν της αυτοθυματοποίησης, αποτελεί την μεγάλη χίμαιρα των βαυκαλιζόμενων βυζαντινών βλάμηδων με σήμα το σφυροδρέπανο και τον Εσταυρωμένο, ο οποίος περιμένει να τελειώσει η παράσταση για να επιστρέψει στα ουράνια αταξικά κηπάρια. Σε αυτό το μοτίβο, διαπράττεται το λάθος: διαιωνίζεται η βραδύτητα της σκέψης, με οδηγό την πίστη στους ουρανούς με ποίηση Γκάτσου, φωνές ευνούχων σε τραγούδια του Χατζιδάκι, ισχνών μορφών σε πίνακες του Τσαρούχη· ποιητική αδεία με σήμα τον παγωμένο χρόνο, την μαγειρίτσα, τα τρία πακέτα τσιγάρων την ημέρα, τις θεωρίες αντίστασης στο ντουλάπι με τους ανθρακωρύχους της βορειοανατολικής Αγγλίας του 20ου αιώνα. Τα εντόσθια σερβίρονται στο τέλος για την επουράνια γιορτή ex gratia.

Δεν χρειάζονται παραδείγματα εξαιρέσεων για να καταρρίψουν τον κανόνα. Η εικόνα του Ερρίκου Δ’, ο οποίος προσκυνούσε επί τρεις ημέρες τον Πάπα Γρηγόριο Ζ’για να άρει ο τελευταίος τον αφορισμό του πρώτου, δεν έχει εξαλειφθεί στο κοινωνικό φαντασιακό· τουναντίον, η ρουστίκ σύνθεση τα αλέθει όλα: ένθεο πυρετό, ένοπλες δυνάμεις, αρνί με πλούσια σε λίπος επιδερμίδα, κνίτικη θολοκουλτούρα με ερμηνευτικά στερεότυπα υιικής αντίληψης στον χωροχρόνο. Τα τσιφτετέλια μεταξύ αναρχοφασιστών, η τήρηση των εθίμων από δεξιούς και συριζαίους, ακυρώνουν τον Heidegger. Αντί να βουτήξουμε στον κόσμο, η πλειοψηφία αγκιστρώνεται στο χριστιανικό περιούσιο patchwork που περιλαμβάνει τις λέξεις κλειδιά: ορεσίβια αθανασία, αντάρτικα με συνοδεία ρακής, αρχαγγέλους με σοβιετικό πυρετό και βλέμμα πρωτάρη που θαυμάζει inter alla τον κλειστοφοβικό θάλαμο που θα μας χαρίσει το κλειδί του παραδείσου. Χρήματα και λίμπιντο.

Praeceptum aureum: Ουδείς επαναστάτης του πληκτρολογίου αντιλαμβάνεται την ανακύκλωση της ίδιας της ασημαντότητάς του. Λίγο πριν γεράσει θα έχει τρελαθεί· ή θα εγκαταλείψει το σπορ του Zeitgeist ασχολούμενος με την κεραμική, το εναλλακτικό ξυπνητήρι της γιόγκα είτε θα ξεχαστεί ανατρέφοντας ένα παιδί. Τα πολυποίκιλα status θρέφουν καθημερινά χιλιάδες παρίες καθότι κολακευτικά για τον τυχόντα γράφοντα που νομίζει (πάντα νομίζουμε), ότι συμπληρώνοντας το λευκό πλαίσιο της άποψης, συμβάλλει στην ανατροπή του συστήματος το οποίο λοιδορεί, ενώ κατά βάθος ξέρει ότι συντηρείται από αυτό. Δεν είναι η πρώτη φορά εξάλλου όπου τα ιντερνετικά σκουπίδια εμφανίζονται 24/7 με την πεποίθηση ότι ο κόσμος θα αλλάξει, είτε το θέλουμε είτε όχι. Δεν είναι τυχαίο ότι προσπαθούν να βάψουν τον φαινομενολογικό τους κόσμο με γκραφίτι ασχήμιας: καίγοντας, καθυβρίζοντας και δολοφονώντας τους εργαζόμενους της ΜΑΡΦΙΝ, εθελοτυφλώντας στο εξής: στην ουσία είναι παπαδοπαίδια, εντεταλμένα να δημιουργούν φιέστες για να εκτονώνεται η χαιρέκακη επίκτητη ετερονομία της πλειοψηφίας του σαραντάχρονου δικομματισμού. Αυτοάνοσα λιγούρια που διαβάζουν Žižek, κάνοντας κρυφά τον σταυρό τους.

Likes(1)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *