Οι υπηρέτες

by theelfatbay on 15 Ιανουαρίου 2014

Unknown

Η κυριότερη αναπηρία της γραφικής πλέον οπισθοφυλακής των δήθεν ανένταχτων, μεταξύ κοινωνιολογικών αναλύσεων με ξεπερασμένη μαρξιστική αμετροέπεια, ιστορικές αναφορές για την καταβαράθρωση του Φιλελευθερισμού με λάφυρο την Βαϊμάρη και μισαλλόδοξο ξόδεμα για τους άεργους απόφοιτους της σχολής Μωραΐτη, έγκειται στον σκοτεινό θάλαμο της επιλεκτικής μνήμης, εν είδει οξείας επίγνωσης, που αρνείται ασυνείδητα να σχολιάσει και να παραδεχθεί τα λάθη της κοινότητας που υποστηρίζει, καθότι ευεπίφορη στα έωλα αναγνώσματα με χαρακτήρα ευαίσθητο διότι έτσι επιτάσσει η αγωνιστική σημειολογία του όχλου. Τουτέστιν, τα πογκρόμ των μπολσεβίκων που κόστισαν την ζωή 120.000 Εβραίων, οι Άραβες καμικάζι που διαμελίζουν Ισραηλίτες στο όνομα της Τζιχάντ και η κομμουνιστική θηριωδία του Στάλιν, απορρίπτονται αυτοστιγμεί διότι η αυτοθυματοποίηση των αριστερών καταβολών έχει καταφέρει να γίνει έμφυτο κυρίαρχο, με την λέξη «αλλά» σε ρόλο διαιτητή, αναγκάζοντας το μίσος να χτυπήσει λεκτικές φλέβες παλινόρθωσης.

Με καταβεβλημένη ψυχολογία Βουρβόνων, Γερμανού πολιτικού που απογοητεύεται μετά την αποχώρηση του Bismarck απ’το κοινοβούλιο, οπαδού του Kropotkin που αναγκάζεται να εγκαταλείψει τις μηχανικές ερμηνείες των φαινομένων του τελευταίου, για να προφυλάξει τις αποικίες από τους βαρβάρους· οι αυτόχθονες, σπορά Νεότουρκων, απόγονοι Σελτζούκων και ξεχασμένων Τατάρων, υπερήφανοι για την ρωμιοσύνη που υμνεί τα εξαπτέρυγα, την gay παραίτηση μονάχων κι αδειανών εφήβων με τραγούδια ευνούχων-friendly του Χατζιδάκι κι αισθητική ψευδοδιανοουμενίστικης απολυτότητας με μπόλικη κυψελίδα στο αυτί, χνότο από σουβλάκι και επιχειρηματολογία υποψηφίου διπλωμάτη που διαβάζει Žižek και ακούει αντάρτικα, με λίγη μαγιά από Lacan για ξεκάρφωμα στις αγάμητες γκόμενες που διάβασαν τις πρώτες πενήντα σελίδες από την αφηρημένη σκέψη του Hegel, η πλειοψηφία θεωρεί λογική την θηριωδία, εθελοτυφλώντας για την ανταπόδοση του κατάδικού του τσιφλικιού, φιλάρεσκη αφού, πλην όμως.

Τα πτώματα δεν έχουν χρώμα, δεν διαχωρίζονται σε καλά ή κακά. Γυναικόπαιδα, άσχετοι σε λανθασμένο δρόμο στην λανθασμένη στιγμή, ειρηνιστές και δημοσιογράφοι στόχοι πυραύλων, άμαχοι αναλώσιμο υλικό εν μέσω θρησκόληπτων ακροδεξιών και φονταμενταλιστών. Το λογικό σφάλμα εδράζεται στην πεποίθηση ότι ο επαναστάτης του διαδικτύου, θεωρείται το έσχατο σημείο της επιχειρηματολογίας. Χωρίς αυτόν το δήθεν οικοδόμημα της σοβαρότητας, καταρρέει· καταργείται ο ίδιος. Γεγονός που πρέπει να ενδυθεί την ακτιβιστική προβιά του χασάπη, στο όνομα του καλού. Η αναγκαιότητα της περιχαράκωσης σε ένα στρατόπεδο, αναρχοφασιστικό ή νεοφιλελεύθερο, μικρή σημασία έχει. Ο πόλεμος προδίδει την βαθιά αρρωστημένη αντιδημοκρατική κινητοποίηση. Πάσης φύσεως τσόλια στις ψηφιακές επάλξεις. Ο τελευταίος αγώνας της ματαιότητας. Η ύστατη στιγμή σε χέρια άνευρα καθώς αναλώνονται στους υπονόμους της Ιστορίας.

Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *