Σιλικόνη

by theelfatbay on 15 Δεκεμβρίου 2013

images

Οι αυτόχθονες επαγγέλλοντες υπέρ πάντων, καθώς ανασυντάσσονται για την χριστουγεννιάτικη φιέστα, μεταξύ μαρξιστικής αχλής και σοβιετικού δώρου για τις γιορτές απ’τον Θεάνθρωπο, καταλύουν σε ένα τετράγωνο κομμάτι στέρφας γης, έμπλεο συγγραμμάτων, που προσπαθούν να πείσουν το υποκείμενο ότι κρατεί στα χέρια του τα ηνία της Ιστορίας. Ο μύχιος πάθος της επανάστασης εξάλλου, εξαντλείται στις τηλεκατευθυνόμενες μολότοφ εναντίον του Α.Τ. Εξαρχείων, στην μίζερη πορεία έμπροσθεν της αμερικανικής πρεσβείας μετά την κατάθεση στεφάνου στο Πολυτεχνείο, στις βεβιασμένες πορείες στην μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, στα ακτιβιστικά σκουπίδια στους προαύλιους χώρους των μεγάλων καναλιών. Οι καλοί επαγγελματίες που τηλεκατευθύνουν τα φρόκαλα, θυμίζουν πενηντάρηδες δημοσίους υπαλλήλους που ετοιμάζονται να τιμήσουν το πρωτόκολλο το οποίο αφενός μισούν, αφετέρου αρέσκονται να προβάλλουν το κάθιδρο σώμα στην εξέδρα καθώς η δόξα παραμένει απαράμιλλα πρώτιστη.

Όλη η φασαρία γίνεται για τον φόβο να μην παραμείνουν εκτός Ιστορίας οι υποψήφιοι δικτάτορες. Οι εξουσιαστές δήμιοι, από το λούμπεν προλεταριάτο μέχρι τους ανίκανους επιτηδευματίες που δείχνουν με το δάχτυλο τον γείτονα ένοχο, κρύβοντας τις δικές τους αναπηρίες στο ενδιαίτημα της αμνησίας, νομίζουν ότι τα κιτάπια της οικουμενικότητας θα περιγράψουν τα αδιάφορα βήματά τους μεταξύ σφύρας και άκμονος. Θυμίζουν την σωματική κατάσταση που μετατρέπεται σε θλίψη αφού ο Nietzsche κατάφερε ν’αποδείξει ότι η αγάπη υπολείπεται του αισθησιασμού. Περιγράφοντας την επιβεβλημένη δυστοπία, οι πιονιέροι τρέμουν για την μη καταγραφή του ονόματός τους στα συγκεντρωμένα πλήθη που θα διαβάζουν τα πεπραγμένα στον ψηφιακό σάλο. Άλλωστε, οι μεταπράτες της μισαλλοδοξίας δεν κρύβονται. Δίνουν rendez-vous για του χρόνου. Διατυμπανίζουν το μίσος με το άλλοθι του καπιταλιστικού εφιάλτη. Η βούληση για ζωή αυτοκτόνησε, δίνοντας την θέση της σ’εκείνους που βαφτίζονται καταγραφείς του παραλόγου. Εκπεπτωκότες αδιάλλακτοι.

Το μυαλό, διαπράττει έγκλημα αντί πινακίου φακής. Στον 21ο αιώνα, οι Ρωμιοί, πιστοί στην βυζαντινή αποτυχία της χαμένης πατρίδας, έμπλεοι βαλκανικής χοντράδας, πεπεισμένοι ότι ο κόσμος οφείλει ν’αλλάξει επειδή οι ίδιοι επιθυμούν να παραμείνουν ίδιοι, εξαντλούν τα μύχια ψεύδη τους με κοινωνιολογικό μανδύα ακτιβιστικής αναψηλάφησης. Η πειθώ ότι ο διεθνισμός επιβάλλεται, η ψευδαίσθηση ότι άπαντες είναι ίσοι, η έξη ότι ο κομμουνισμός θα επανέλθει δριμύτερος, προσκρούει στο εξής απλό: Η ανθρωπότητα και ειδικά η Ευρώπη, έμαθε από τα λάθη της. Οι ιδεολογίες απέτυχαν ενώ οι Δημοκρατίες επέζησαν και εξελίσσονται, με όχημα τον πλουραλισμό, τις πολιτικές ελευθερίες και την ελευθεροτυπία. Ουδείς σκέφτεται ότι οι εχθροί του Φιλελευθερισμού, κομμουνιστές, φασίστες, αναρχοφασίστες και νεοναζί, ονειρεύονται τα ξεπερασμένα υψίσυχνα ωσαννά ενώ είναι ήδη σκόνη στην πολύχρωμη παλέτα του χρόνου.

Likes(0)Dislikes(0)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *