Link to Neverland

Neverland

Αναπολώ τις διηγήσεις μελών της οικογένειας, όταν χαμογελούσαν στα κύματα της Βαλτικής, απαγγέλλοντας ποιήματα και χαρίζοντας κόκκινα ρόδα, φιλώντας εντέχνως τα βαθιά σκιρτήματα, για να αποφύγουν τις εκβολές που οδηγούσαν στον βάλτο της μισανθρωπίας . Πριν τον πόλεμο, τα κεντημένα με ασημένιες ραφές αισθήματα, θύμιζαν...

Link to Σαράντα καλοκαίρια

Σαράντα καλοκαίρια

Αν έπρεπε να προβώ σε απολογισμό των συναισθημάτων δεν θα φοβόμουν να διαπιστώσω τα κάτωθι: σαράντα χρόνια πέρασαν από το 1974, τότε που ο Ιωαννίδης διατράνωνε την εξαπάτησή του από τις ΗΠΑ, στο Billboard η Streisand τραγουδούσε το The Way We Were κι εγώ αρνιόμουν...

Link to Η δεύτερη ζωή

Η δεύτερη ζωή

Δεν ερωτεύομαι πλέον. Δεν έχω την πολυτέλεια της σπατάλης αισθημάτων. Ακολουθώ τις λέξεις που με βοηθούν να ξεχάσω τα αλλοτινά ονόματα των πλήξεων. Η άνοιξη ανθίζει εντός μου αλλά τα ποιήματα θάλλουν στον ουρανό των θαυμάτων. Πόσο κακόηχες οι νότες απ’τα διπλανά διαμερίσματα, ωστόσο. Πόσο...

Link to Τα δύσκολα

Τα δύσκολα

Υπάρχει η ευτυχία. Ανάμεσα στις νότες του Святослав Теофилович Рихтер, στις σελίδες του Κορνήλιου, στους ακκισμούς της Holly Golightly, στις βόλτες το σούρουπο στην Νέα Υόρκη, στο δροσερό νερό του ασυνειδήτου όταν μας ρίχνει στην άβυσσο. Ο απέραντος ουρανός, η αμερικανική λογοτεχνία, τα γλυκά πορτοκάλια, τα κόκκινα...

Link to Πεζή

Πεζή

Παγωτά και κόκκινα μπαλόνια στ’απομεσήμερο. Υπάρχει ακόμα ήλιος που χαϊδεύει τα σκιρτήματα. Δεν θέλω να μεγαλώσω ακόμα. Στα χρόνια που έρχονται θέλω να κάθομαι στην πολυθρόνα και να κινώ τα νήματα της μοναξιάς και της ευτυχίας. Όλοι φωνάζουν για την αλλαγή αλλά κανείς δεν σηκώνει...

Σελίδες:123»